Ik ben de aanstichter van deze productie, zoals je kunt lezen in onze Mission Statement.

In het dagelijks leven ben ik getrouwd met Thomas, en ben ik de trotse vader van 4 dochters en één zoon. Ik ben werkzaam als hoofd zorg in een verpleeghuis.

In de jaren tachtig heb ik met succes door het land getourd met een programma dat bestond uit covers van de popgroep Vulcano. Vulcano is in 1985 ontbonden (en inmiddels weer samen: zie alhier) Ik kende de mensen van Vulcano tijdens hun succestijd erg goed en zij zijn altijd mijn grote voorbeeld geweest. Suzanne Venneker en DeeDee zijn ook nu nog grote vriendinnen. Zij hebben mij destijds geinspireerd om dit werk te doen, en dat doen ze nog steeds.

Tot 1994 deed ik veel achtergrondzang- en reclamewerk. Ook ben ik zo rond die tijd begonnen met kindertheater en muziekproducties. Mijn laatste muziektheater deed ik in '96-'97 met de theatergroep Amcomedianten in de voorstelling In andermans schoenen.

Door mijn werk in de zorg werd ik gevraagd voor de oprichting van theatergroep Hondsdraf. Met hen doe ik door het hele land voorstelling die zijn gericht op medewerkers in de zorg. We hebben drie standaard programma's en daarnaast ook maatwerkvoorstellingen. Al deze programma's zijn een mix van sketches en liedjes. Met deze groep treed ik nog regelmatig, met veel plezier, op.

Meer…

Willem heeft de toneelopleiding "het collectief" in Amsterdam gevolgd, aangevuld met een groot aantal cursussen en workshops. Hij heeft een zeer uitgebreid CV. Hij speelde al in een groot aantal theaterstukken en musicals, bijvoorbeeld Rex voor Canterbury Stage Productions, Scrooge in R.U. Scrooged van Atalanta Producties en als A Capella zanger in "De Winterwonders" in de Efteling. Daarnaast heeft hij ervaring als acteur in diverse films en TV-producties.

Hoe het kwam…

September 2008, René zit bij mij op het balkon. De zon, die we die zomer bijna niet hebben gezien lijkt een inhaalslag te plegen, koffie op tafel, vogeltjes fluiten dat het een lieve lust is, kortom; de perfecte nazomermiddag. Toen lanceerde hij “de vraag”… Wil jij in mijn theaterstuk spelen? Ik knipperde even met mijn ogen en toen ik tot de conclusie was gekomen dat ‘ie echt niet op zijn knieën zat en het dus geen huwelijksaanzoek was (wat ik achteraf gezien nog best jammer vond eigenlijk, ik bedoel, ik blijf toch een vrouw) heb ik uit de grond van mijn hart JA! gezegd. Kom op zeg, ik met René op de planken! Geweldig! Na een uitvoerige beschrijving van zijn (toen nog) in de kinderschoenen staande idee werd ik nog enthousiaster dan ik al was. Nu, een half jaar verder, is dat enthousiasme alleen maar groter geworden. Ondertussen hebben meerdere mensen zich bij ons aangesloten en het voelt zoals het moet voelen, een eenheid. Vandaar de nieuwe naam; In-Cognatio: in (bloed) verwantschap, want zo voelt het!

Wie ben ik…

Tja, ik ben vrij veelzijdig denk ik. Allereerst ben ik moeder van twee bloedjes (lees: bloedmooie) kindertjes van 11 en 5. Daarnaast ben ik de vrouw van een hele leuke man, voormalig collega van René. Mijn werk bestaat uit het onderwijzen van pubers op het voortgezet onderwijs en mijn interesses gaan uit naar heel veel verschillende dingen zoals theater, zingen, dansen, creatief bezig zijn, muziek, lezen, spelen (ja echt!), dieren, ach eigenlijk alles. Dat is tegelijkertijd ook vaak mijn probleem, de dag zou voor mij beter uit 48 uur kunnen bestaan en dan nog zou ik te weinig tijd hebben. Op mijn zestiende ben ik begonnen als zangeres in een blues/rockband en daarna overgestapt naar een soulbandje. Samen met reggae zijn dit mijn favoriete muziekstijlen alhoewel ik de laatste tijd ook wel wat meer jazz luister. Ik ben begonnen met acteren bij een toneelvereniging en wat later ben ik gaan acteren voor het Albedacollege tijdens her-, na- en bijscholingen. Sinds ik in het onderwijs werk acteer ik de hele dag door. Heerlijk!

Meer…

Ik ben zanger en 'veelzijdig artiest' Jeroen Manders. Aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag heb ik een opleiding tot klassiek zanger gevolgd, maar ik laat me daar niet door beletten om ook allerlei andere soorten muziek te zingen: Met accordeonist René Onsia vorm ik al heel lang "duo Heer Halewijn". We brengen oude Nederlandstalige levensliederen. Met Suze Stiphout op contrabas en Jeen Rabs op gitaar vorm ik "The Sentimentalists". We brengen sentimentele en swingende liedjes uit de jaren 40/50, zowel met Nederlandse als met Engelse teksten. Met 'onderman' Winfried Deuling vorm ik (als zingende bovenman) het acrobatische duo Hoog & Laag. We werken o.a. regelmatig samen met Het Wereldorkest. Daarnaast ben ik als zingende acteur, dan wel als acterende zanger regelmatig te bewonderen in allerlei theaterproducties in Nederland en België.

Een paar jaar geleden tourde ik met 'postpunkband' "De Kift". We maakten de CD en DVD "Vier Voor Vier" Ik zing regelmatig in het koor mee van De Nederlandse Opera.

En verder… U vraagt, wij draaien.

Eric zal de composities van Jeroen verder uitwerken

Meer…

Marc, vocal coach en ondersteunend bij het creatieve proces.

In 1979, op 17-jarige leeftijd, begon ik mijn opleiding aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. In 1987 studeerde ik Cum Laude af voor solozang.

vanaf ca. 1981 geef ik les. In augustus 2005 begon ik de 3-jarige zanger/lerarenopleiding aan het kersverse Complete Vocal Institute in Kopenhagen. Sinds juni 2008 ben ik één van de vier eerste gecertificeerde Nederlandse CVI leraren.

Sinds 1984 ben ik professioneel actief als zanger. Ik heb in zeer veel sectoren van de muziek en theaterpraktijk gewerkt. In willekeurige volgorde: Opera (solo en koor, veel hedendaags), Muziektheater, Musical, Oratorium (solo en koor), Kamerkoor, Renaissancemuziek, Jazz, Liedkunst, Straatzang…

Ik deel met plezier de ervaring en kennis die ik opdeed, en draag deze graag over tijdens de zanglessen, uiteraard ook aan In-Cognatio

Toen ik René leerde kennen had hij het vaak over die droom om zelf nog eens een voorstelling te maken. Elke keer dat we daarover spraken kwamen ook meteen alle bezwaren voorbij: de tijd, het geld, waar haal ik de spelers vandaan, noem ze maar op.

Ik heb hem toen eens voorgehouden dat, als je ergens wilt komen, je niet moet kijken naar de obstakels op je pad, maar naar het einddoel. Als dat de moeite waard is, dan kom je er heus wel. Kortom, ik zei tegen hem dat hij óf op moest houden met dat verhaal over zijn voorstelling, óf het gewoon moest gaan doen. Gelukkig heeft hij de goede keuze gemaakt. Wat ik prachtig vind is dat door zijn gedrevenheid en passie in zo'n korte tijd een hele groep mensen betrokken is geraakt om hem te helpen zijn droom —en dus ook die van henzelf— te realiseren.

Ook ik heb daarin een (kleine) rol. Ik hou me verre van de artistieke kant van de zaak. Nou ja, ik kan me wel eens niet inhouden, maar het mag geen naam hebben. Wel probeer ik van nut te zijn bij de praktische zaken. Door mijn ervaring als projectmanager ben ik handig met planningen, begrotingen, en ik weet nog wel eens hulp te bieden wanneer de regelmatige bijeenkomsten te gezellig worden door het gesprek dan weer naar de inhoud te brengen.

En, bijna vergeten: ik heb de website in elkaar geflanst.